कर्मयोगश्लोकसंग्रहः अथ श्रीमद् भगवद् गीतासु कर्मयोगः श्रीभगवानुवाच कर्मजं बुद्धियुक्ता हि फलं त्यक्त्वा मनीषिण: | जन्मबन्धविनिर्मुक्ता: पदं गच्छन्त्यनामयम् ॥२—५१॥ ज्ञानी समत्व-बुद्धीनें कर्माचें फळ सोडूनी जन्माचे तोडिती बंध पावती पद अच्युत ॥२—५१॥ विहाय कामान्य: सर्वान्पुमांश्चरति नि:स्पृह: | निर्ममो निरहङ्कार: स शान्तिमधिगच्छति ॥२-७१॥ सोडूनि कामना सर्व फिरे होऊनि निःस्पृह अहंता ममता गेली झाला तो शांति-रूप चि ॥२-७१॥ न कर्मणामनारम्भान्नैष्कर्म्यं पुरुषोऽश्नुते | न च संन्यसनादेव सिद्धिं समधिगच्छति ॥३-४ ॥ न कर्मारंभ टाळूनि लाभे नैष्कर्म तें कधीं संन्यासाच्या क्रियेनें चि कोणी सिद्धि न मेळवी ॥३-४ ॥ न हि कश्चित्क्षणमपि जातु तिष्ठत्यकर्मकृत् | कार्यते ह्यवश: कर्म सर्व: प्रकृतिजैर्गुणै: ॥३ - ५॥ कर्माविण कधीं कोणी न राहे क्षण-मात्र हि प्रकृतीच्या गुणीं सारे बांधिले करितात चि ॥३ - ५॥ कर्मेन्द्रियाणि संयम्य य आस्ते मनसा स्मरन् | इन्द्रियार्थान्विमूढात्मा मिथ्याचार: स उच्यते ॥३ - ६॥ इंद्रियें करिता कर्म मूढ त्यांस चि रोधुनी राहतो भोग चि
'अभ्यास देशस्थितीचा समतोल चलो' ज्ञान प्रबोधिनीच्या कामाच्या निमित्ताने झालेल्या प्रवासात शिक्षण विश्वाचे झालेले दर्शन व त्या निमित्ताने झालेला विचार मांडण्यासाठीचे लेखन